Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜBHANÎ (SÜBHANİYE): | Allah (C.C.) ile alâkalı. İlâhî. Allah'a mahsus, Onun eserlerine âit ve müteallik. Allah'ın Sübhan sıfatına âid. |
| İçerisinde 'SÜBHANÎ (SÜBHANİYE)' geçenler | |
| İçerisinde 'SÜBHANÎ (SÜBHANİYE)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜBHAN : | Allah (C.C.) |
| SÜBHA : | Uyku, nevm. * Fâriğ olmak, vazgeçmek, çekilmek. İşi bitirmek. |
| SÜB' : | Yedide bir. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |