Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜBUT: | Sâbit, berkarar ve pâyidar olup durmak. Oynak ve müteharrik olmamak. Kat'i olarak meydana çıkmak. Sâbit oluş. |
| SÜBUT: | (Sebt. C.) Cumartesiler. Cumartesi günleri. |
| SÜBUTÎ: | Varlığı kat'iyyen isbat edilene ait. Müsbet, isbatlı olan. (Bak: İman-ı bil-âhiret) |
| İçerisinde 'SÜBUT' geçenler | |
| ESBAB-I SÜBUTİYE: | İsbata yarıyan sebepler. Sübut delilleri. |
| SIFÂT-I SÜBUTİYE: | Cenab-ı Hakk'ın sıfatları: Hayat, İlim, Sem', Basar, İrade, Kudret, Kelâm, Tekvin sıfatları. Bunlara "Sıfât-ı semaniye" de denir. |
| SÜBUTÎ: | Varlığı kat'iyyen isbat edilene ait. Müsbet, isbatlı olan. (Bak: İman-ı bil-âhiret) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜBUTÎ : | Varlığı kat'iyyen isbat edilene ait. Müsbet, isbatlı olan. (Bak: İman-ı bil-âhiret) |
| SÜBUR : | Helâk, helâket. Mahvolmak. * Men olmak, kovulup sürülmek. |
| SÜB' : | Yedide bir. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |