Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜCUD: | Secdeye varmak. Cenab-ı Hakk'ın huzurunda hiçliğini, aczini bilip teslimiyetle yere kapanıp duâ ve tesbih etmek. (Bak: Secde) (Sâcid. C.) Secde ederek yere kapananlar, secde edenler. |
| İçerisinde 'SÜCUD' geçenler | |
| EDBAR-ÜS SÜCUD: | Akşam namazından sonra kılınan iki rek'at nafile namaz. |
| SERBESÜCUD: | f. Secde edici. Başını yere değdirici. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜCUF : | (Secf. C.) Perdeler, örtüler. |
| SÜCCAD : | (Sâcid. C.) Secde edenler. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |