Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜDD: | Dağ. Bulut. Mâni, engel. |
| SÜDDE: | (C.: Süded) Kapı, eşik. |
| İçerisinde 'SÜDD' geçenler | |
| SÜDDE: | (C.: Süded) Kapı, eşik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜDDE : | (C.: Süded) Kapı, eşik. |
| SÜDA : | Kendi kendine çobansız gezen hayvan. * Bir şeyi kendi kolayına bırakmak. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |