Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜFL: | Tortu, çöküntü. |
| SÜFLA: | (Sâfil. den) Daha alçak, adi. Günah ve basit işlere mahsus. Kılıksız, kıyafetsiz. |
| SÜFLÎ: | Aşağıda bulunan. Alçak, pek aşağı olan. |
| SÜFLİYAT: | Fâni dünya ile alâkalı işler. Nefsâni, heva ve hevese tabi olan kimselerin işleri. |
| SÜFLİYYET: | Alçaklık, bayağılık, âdilik. |
| İçerisinde 'SÜFL' geçenler | |
| ÂLEM-İ SÜFLÎ: | Süflilerin âlemi. Dünyâ âlemi. Âlem-i şehadet, âlem-i nâsut. (Bak: Nâsut)(Şu kâinata nazar-ı hikmetle bakıldığı vakit, azim bir şecere mânasında görünür. Ve şecerenin nasıl dalları, yaprakları, çiçekleri, meyveleri vardır. Şu şecere-i hilkatin de bir şıkkı olan âlem-i süflinin: Anasır, dalları; nebatat ve eşcar, yaprakları; hayvanat, çiçekleri; insan, meyveleri hükmünde görünür. Sâni-i zülcelâl'in, ağaçlar hakkında câri olan bir kanunu, elbette şu şecere-i âzamda da câri olmak, mukteza-yı ism-i Hakîm'dir. S.) |
| SÜFLA: | (Sâfil. den) Daha alçak, adi. * Günah ve basit işlere mahsus. * Kılıksız, kıyafetsiz. |
| SÜFLÎ: | Aşağıda bulunan. * Alçak, pek aşağı olan. |
| SÜFLİYAT: | Fâni dünya ile alâkalı işler. Nefsâni, heva ve hevese tabi olan kimselerin işleri. |
| SÜFLİYYET: | Alçaklık, bayağılık, âdilik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜFLA : | (Sâfil. den) Daha alçak, adi. * Günah ve basit işlere mahsus. * Kılıksız, kıyafetsiz. |
| SÜF'A : | Kırmızılığa yakın olan siyahlık. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |