Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜHAN-SENC: | (C.: Sühansencân) f. Hesaplı ve ölçülü konuşan, lüzumsuz konuşmayan. |
| İçerisinde 'SÜHAN-SENC' geçenler | |
| İçerisinde 'SÜHAN-SENC' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜHAN-ÂRÂ : | f. Düzgün ve güzel söz söyleyen. |
| SÜHAN : | f. Söz, kelâm. Kavl, lâfz. |
| SÜHA : | Bir yıldız ismi. Dübb-ü ekber (Büyük Ayı) yıldız kümesinden gözü kuvvetli olan kimselerin görebileceği en küçük yıldız. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |