Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜKÛN: | Durgunluk. Sâkin olmak. Hareketsizlik. Dinmek, kesilmek. Gr: Bir harfin (a,e,i,o) okunmayıp yalnız ses vermesi, harfin harekesiz olarak kendi sesi ile okunması. (Bak: Cezm) |
| SÜKÛN-İ DEM: | Soğukkanlılık. |
| SÜKÛN-İ MU'TADÎ: | Her zamanki sessizlik. |
| SÜKÛNET: | Vakarlılık, ciddiyet. Durgunluk. Rahatlık. Hareketsizlik. |
| SÜKÛNETGÂH: | f. Dinlenme yeri. Mc: Kabir, mezar. |
| SÜKÛNETPERVER: | f. Dinlendirici, rahatlandırıcı. |
| SÜKÛNETYÂB: | f. Durgunlaşan, sükûnet bulan, duran. |
| İçerisinde 'SÜKÛN' geçenler | |
| BAHR-İ SÜKÛN: | (Lût Denizi) Sularının kesif ve dalgasızlığından dolayı bu isim verilmiştir. |
| BÎ-SÜKÛN: | f. Sükûn bulmaz, durmaz, hareketli. |
| HUZUR Ü SÜKUN: | Rahatlık ve eminlik. |
| SÜKÛN-İ DEM: | Soğukkanlılık. |
| SÜKÛN-İ MU'TADÎ: | Her zamanki sessizlik. |
| SÜKÛNET: | Vakarlılık, ciddiyet. * Durgunluk. Rahatlık. * Hareketsizlik. |
| SÜKÛNETGÂH: | f. Dinlenme yeri. * Mc: Kabir, mezar. |
| SÜKÛNETPERVER: | f. Dinlendirici, rahatlandırıcı. |
| SÜKÛNETYÂB: | f. Durgunlaşan, sükûnet bulan, duran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜKÛN-İ DEM : | Soğukkanlılık. |
| SÜKUB : | (Sakb. C.) Delikler. |
| SÜKALA' : | (Sakil. C.) Ağırlar. Kabalar. Çirkinler. Sözü sohbeti çekilmeyen kimseler. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |