Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜKÛNET: | Vakarlılık, ciddiyet. Durgunluk. Rahatlık. Hareketsizlik. |
| SÜKÛNETGÂH: | f. Dinlenme yeri. Mc: Kabir, mezar. |
| SÜKÛNETPERVER: | f. Dinlendirici, rahatlandırıcı. |
| SÜKÛNETYÂB: | f. Durgunlaşan, sükûnet bulan, duran. |
| İçerisinde 'SÜKÛNET' geçenler | |
| SÜKÛNETGÂH: | f. Dinlenme yeri. * Mc: Kabir, mezar. |
| SÜKÛNETPERVER: | f. Dinlendirici, rahatlandırıcı. |
| SÜKÛNETYÂB: | f. Durgunlaşan, sükûnet bulan, duran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜKÛNETGÂH : | f. Dinlenme yeri. * Mc: Kabir, mezar. |
| SÜKÛN : | Durgunluk. Sâkin olmak. Hareketsizlik. * Dinmek, kesilmek. * Gr: Bir harfin (a,e,i,o) okunmayıp yalnız ses vermesi, harfin harekesiz olarak kendi sesi ile okunması. (Bak: Cezm) |
| SÜKUB : | (Sakb. C.) Delikler. |
| SÜKALA' : | (Sakil. C.) Ağırlar. Kabalar. Çirkinler. Sözü sohbeti çekilmeyen kimseler. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |