Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜKÛTÎ: | Sessizlikte olan. Çok ses çıkarmayan. Az konuşan. |
| İçerisinde 'SÜKÛTÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'SÜKÛTÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜKÛT : | Susma. Konuşmama. |
| SÜKUB : | (Sakb. C.) Delikler. |
| SÜKALA' : | (Sakil. C.) Ağırlar. Kabalar. Çirkinler. Sözü sohbeti çekilmeyen kimseler. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |