Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜKK: | Meşhur bir Arap tabibin adı. Ağzı ve dibi dar olan kuyu. |
| SÜKKÂN: | (Sâkin. C.) İkamet edenler, oturanlar. Gemi kuyruğu. |
| SÜKKÂN-I BELDE: | Şehirde oturanlar. Şehir sâkinleri. |
| SÜKKÂN-I HÂNE: | Evde oturanlar. Hâne sâkinleri. |
| SÜKKER: | şeker. |
| SÜKKERÎ: | şekerden yapılma tatlı. Şekerle alâkalı. |
| İçerisinde 'SÜKK' geçenler | |
| SÜKKÂN: | (Sâkin. C.) İkamet edenler, oturanlar. * Gemi kuyruğu. |
| SÜKKÂN-I BELDE: | Şehirde oturanlar. Şehir sâkinleri. |
| SÜKKÂN-I HÂNE: | Evde oturanlar. Hâne sâkinleri. |
| SÜKKER: | şeker. |
| SÜKKERÎ: | şekerden yapılma tatlı. * Şekerle alâkalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜKKÂN : | (Sâkin. C.) İkamet edenler, oturanlar. * Gemi kuyruğu. |
| SÜKALA' : | (Sakil. C.) Ağırlar. Kabalar. Çirkinler. Sözü sohbeti çekilmeyen kimseler. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |