Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜLAL: | İshal olmak. |
| SÜLALE: | Soy, sop. Bir kimsenin soyu. |
| SÜLALE-İ TÂHİRE: | Temiz sülale olan Hazret-i Muhammed'in (A.S.M.) soyu. |
| SÜLALE: | Sıkınca parmakların arasından dışarı çıkan safi balçık. Meni akıntısı. |
| İçerisinde 'SÜLAL' geçenler | |
| SÜLALE: | Soy, sop. Bir kimsenin soyu. |
| SÜLALE-İ TÂHİRE: | Temiz sülale olan Hazret-i Muhammed'in (A.S.M.) soyu. |
| SÜLALE: | Sıkınca parmakların arasından dışarı çıkan safi balçık. * Meni akıntısı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜLALE : | Soy, sop. Bir kimsenin soyu. |
| SÜLAE : | Hurma yaprağının, başında olan dikeni. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |