Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜLASÎ: | Üçlü. Üçe mensub. Gr: Harf-i aslîsi üç harf olan kelime. |
| SÜLASÎ MEZİD: | Esası, kelime kökü üç harften ibaret olduğu halde, başka harfler ilâvesiyle, başka masdar teşkil edilmiş olur. Aslı üç harfli masdar demektir. |
| SÜLASÎ MEZİDÜN FİH: | Gr: Zaid harf almış ve kökünde üç aslî harf bulunan kelime. |
| SÜLASÎ MÜCERRED: | Gr: Üç harfli aslî kelime kökü. |
| İçerisinde 'SÜLASÎ' geçenler | |
| SÜLASÎ MEZİD: | Esası, kelime kökü üç harften ibaret olduğu halde, başka harfler ilâvesiyle, başka masdar teşkil edilmiş olur. Aslı üç harfli masdar demektir. |
| SÜLASÎ MEZİDÜN FİH: | Gr: Zaid harf almış ve kökünde üç aslî harf bulunan kelime. |
| SÜLASÎ MÜCERRED: | Gr: Üç harfli aslî kelime kökü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜLASÎ MEZİD : | Esası, kelime kökü üç harften ibaret olduğu halde, başka harfler ilâvesiyle, başka masdar teşkil edilmiş olur. Aslı üç harfli masdar demektir. |
| SÜLAS : | Akıl gitmek. * Delirmek. |
| SÜLAE : | Hurma yaprağının, başında olan dikeni. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |