Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜLLAF: | (Selef. C.) Selefler. Önce gelip geçmiş olanlar. |
| İçerisinde 'SÜLLAF' geçenler | |
| İçerisinde 'SÜLLAF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜLLE : | Cemaat, topluluk, çok cemaat. * Çok para. |
| SÜLAE : | Hurma yaprağının, başında olan dikeni. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |