Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
SÜLLE: Cemaat, topluluk, çok cemaat.
Çok para.
SÜLLEM: Merdiven, basamak.
Derece.
Tıb: Kulağın içindeki içiçe daireler şeklinde olan boşluğun adı.
İçerisinde 'SÜLLE' geçenler
ARŞ VE SÜLLEM: Delil-i Arşî ve Delil-i Süllemî'den kinâyedir. (Bak: Delil).
ARŞ VE SÜLLEM: Delil-i Arşî ve Delil-i Süllemî'den kinâyedir. (Bak: Delil).
DELİL-İ ARŞÎ VE SÜLLEMÎ: Eski mantıkta Vahdaniyyet-i İlâhiyyeyi ve teselsülün muhaliyyetini isbat bahislerinde geçen delillerdendir.
DELİL-İ SÜLLEMÎ: (Bak: Delil-i arşî, Arş ve süllem)
DERECE-İ SÜLLEM: Merdiven basamağı.
DELİL-İ ARŞÎ VE SÜLLEMÎ: Eski mantıkta Vahdaniyyet-i İlâhiyyeyi ve teselsülün muhaliyyetini isbat bahislerinde geçen delillerdendir.
SÜLLEM: Merdiven, basamak. * Derece. * Tıb: Kulağın içindeki içiçe daireler şeklinde olan boşluğun adı.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
SÜLLEM : Merdiven, basamak. * Derece. * Tıb: Kulağın içindeki içiçe daireler şeklinde olan boşluğun adı.
SÜLLAF : (Selef. C.) Selefler. Önce gelip geçmiş olanlar.
SÜLAE : Hurma yaprağının, başında olan dikeni.
SÜAC : Koyun avazı, koyun sesi.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...