Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜNEPE: | Miskin, mıymıntı. Üstü başı kirli, pis. |
| İçerisinde 'SÜNEPE' geçenler | |
| İçerisinde 'SÜNEPE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜNEN : | Sünnetler. * Ehl-i hadis ıstılahında: Ahkâm hadislerine Sünen tâbir edilir. (Bak: Kütüb-ü sitte, Sünnet) |
| SÜNAÎ : | İkili. * Gr: Aslî harfi iki harf olan kelime. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |