Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜREYCÎ: | Bir demirci adı. (İyi kılıçları ona nisbet edip "süreycî" derler.) |
| İçerisinde 'SÜREYCÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'SÜREYCÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜREYYA : | Ülker (Pervin) yıldızı. Yedi (veya altı) yıldızlardır ki; ikişer ikişer karşılıklı dururlar ve Ayın geçtiği yerlere yakın görünürler. Gerdanlığa benzemesinden Felekiyâtta "Ikd-ı Süreyya" tabir edilir. |
| SÜREHA' : | (Sarih. C.) Saf ırklar. |
| SÜR'A : | Evmek, acele etmek. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |