Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜTUR: | (Sitr. C.) Örtüler. Perdeler. |
| SÜTUR: | (Bak: Sutur) |
| SÜTUR: | f. Binek ve yük hayvanı. |
| SÜTURBÂN: | f. Hayvana bakan. Seyis. |
| SÜTURDÂN: | f. Ahır. |
| İçerisinde 'SÜTUR' geçenler | |
| HİLAL-İ SÜTUR: | Satırların aralığı. Satırlar ortası. |
| SÜTURBÂN: | f. Hayvana bakan. Seyis. |
| SÜTURDÂN: | f. Ahır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜTURBÂN : | f. Hayvana bakan. Seyis. |
| SÜTU' : | Zâhir olmak, görünmek. * Yükselmek, yüksek olmak. |
| SÜTA' : | Nezle. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |