Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SÜVAR: | f. Ata binmiş. Binici. |
| SÜVAR OLMAK: | Ata binmek. Yola çıkmak. |
| SÜVARÎ: | Atlı asker, atlı. Gemi kaptanı. |
| İçerisinde 'SÜVAR' geçenler | |
| AB-SÜVAR: | f. Su üstünde yüzen. * Sudaki kabarcık. |
| BAD-SÜVAR: | f. Koşu atı, hızlı yürüyen at. * Hızlı giden atlı. |
| CEMMAZ-SÜVAR: | f. Hızlı giden bineğe binen kimse. |
| DÂBBE-SÜVÂR: | f. Hayvana binen, binici. |
| EBLAK-SÜVAR: | f. Alaca ata binmiş kişi. * Mc: Savaşçı, cenkçi yiğit. |
| ESBSÜVAR: | (Esb-süvâr) f. Ata binmiş. |
| PA-SÜVAR: | f. Yaya olan, yaya, piyade. |
| SÜVAR OLMAK: | Ata binmek. Yola çıkmak. |
| SÜVARÎ: | Atlı asker, atlı. * Gemi kaptanı. |
| ŞAHSÜVAR: | (C.: şâhsüvârân) f. Ata iyi binen. |
| ŞAHSÜVAR: | (C.: Şâhsüvârân) f. Ata iyi binen. |
| YEKSÜVARE: | (C.: Yeksüvârân) Yalnız başına ata binen. * Mc: Arkadaşı olmayan kimse. |
| ZEVRAKSÜVÂR: | f. Kayığa binen. Sandala binmiş olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SÜVAR OLMAK : | Ata binmek. Yola çıkmak. |
| SÜVA' : | Geceden bir parça. * Nuh Aleyhisselâm'ın kavminin taptıkları put. |
| SÜAC : | Koyun avazı, koyun sesi. |