Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SİBAK: | (Sebk. den) Bir şeyin öncelik hali. Birisinden ileri geçmek. Bir şeyin geçmişi. Bağ, bağlantı. |
| SİBAK-UL KELÂM: | Sözün ilk halindeki bağlantısı, sözün evvelinde geçenden çıkan mânâ. |
| SİBAK U SİYAK: | Sözün gelişi. Sözün (öncesinin sonraya olan) uygunluğu. |
| İçerisinde 'SİBAK' geçenler | |
| SİBAK-UL KELÂM: | Sözün ilk halindeki bağlantısı, sözün evvelinde geçenden çıkan mânâ. |
| SİBAK U SİYAK: | Sözün gelişi. Sözün (öncesinin sonraya olan) uygunluğu. |
| SİYAK VE SİBAKA MÜLÂYEMET: | Sözün evveline güzel bir netice, sonrasına iyi bir başlangıç olması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SİBAK-UL KELÂM : | Sözün ilk halindeki bağlantısı, sözün evvelinde geçenden çıkan mânâ. |
| SİBA' : | Esir etmek. |
| SİB : | f. Elma. |
| Sİ : | f. Otuz. |