Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
SİKA: (C.: Sikat) (Vüsuk. dan) İnanç, güven, itimad, emniyet.
Güvenilir ve inanılır kimse.
SİKA': (C.: Eskiye-Eskıyât-Esâk-Esâki) Su kurbağası.
SİKA': Devenin burnuna bağladıkları nesne.
Kadınların örtündükleri peçe.
SİKA: (C.: Sıyak) Yel, rüzgar, riyh.
Ses.
SİKA': Sakaların içine su doldurdukları köseleden yapılmış kap, kırba.
SİKAB: Su çeken. Su çekici.
SİKAF: Rende.
Süngü ağacını düzeltecek ağaç.
SİKAL: Ağır olan, ağır şeyler. (Bak: Sekal)
SİKALİŞ: (Bak: Sigâliş)
SİKAT: (Sika. C.) İnanılır kimseler. İtimad edilen, kendilerine güvenilen kimseler.
SİKAYE: Su içilen kap. Maşraba.
İçme suyunun toplanması için yapılan yer.
SİKAYET: Birine içecek su verme.
İçerisinde 'SİKA' geçenler
BASİKA: Su ile tamamen dolu olan kuyu.
FASİKA: Fâre.
FÜVEYSİKA: Fare.
İNSİKAB: Delinme.
İNSİKAB-I LÜ'LÜ': İncinin delinmesi.
MUSİKA: Mızıka. Çeşitli ses çıkarılan bir çalgı âleti.
MÜTEVESSİKANE: f. Bir işe sımsıkı sarılarak. Bir işi sebat ve devam üzere tutarak.
SEHAB-ÜS SİKAL: Ağır yağmur bulutları.
SİKA': (C.: Eskiye-Eskıyât-Esâk-Esâki) Su kurbağası.
SİKA': Devenin burnuna bağladıkları nesne. * Kadınların örtündükleri peçe.
SİKA': Sakaların içine su doldurdukları köseleden yapılmış kap, kırba.
SİKAB: Su çeken. Su çekici.
SİKAF: Rende. * Süngü ağacını düzeltecek ağaç.
SİKAL: Ağır olan, ağır şeyler. (Bak: Sekal)
SİKALİŞ: (Bak: Sigâliş)
SİKAT: (Sika. C.) İnanılır kimseler. İtimad edilen, kendilerine güvenilen kimseler.
SİKAYE: Su içilen kap. Maşraba. * İçme suyunun toplanması için yapılan yer.
SİKAYET: Birine içecek su verme.
TENSİKAT: (Tensik. C.) Islahat. Düzen ve nizama koymalar.
VESİKA: Bir hâlin, bir hadisenin veya bir sözün doğruluğunu gösteren, inandırıcı şey. Belge, sened.
VESİKA: Cemaat, topluluk.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
SİKA' : (C.: Eskiye-Eskıyât-Esâk-Esâki) Su kurbağası.
Sİ : f. Otuz.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...