Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SİLAHŞÖR: | Silahları karıştırıcı, silahlarla oynayıp uğraşıcı. Eski zamanda bir sınıf silahlı asker, hususiyle muhtelif silahları kullanmakta fevkalâde meleke ve maharet ile mümtaz olup, maiyyette istihdam olunanlara verilen addı. Yeniçeri Ocağı zâbitlerinin bir takımı hakkında da kullanılır bir tabirdi. Padişahın maiyyetinde muhafız olarak kullanılanlara da bu ad verilirdi. |
| İçerisinde 'SİLAHŞÖR' geçenler | |
| İçerisinde 'SİLAHŞÖR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SİLAHDAR : | Tar: Sarayın ileri gelen erkânından birinin ünvanıdır. "Silahdar-ı şehriyarî" de denilirse de mâruf olan "Silahdar Ağa"dır. |
| SİLA' : | Arınmış, temizlenmiş nesne. |
| SİL' : | (c.: Eslâ) Dağ yarığı. |
| Sİ : | f. Otuz. |