| Kelime | Anlam |
|---|
| SİRE: | (C.: Sıyer) Koyun ağılı. |
| SİRET: | Bir kimsenin içi, hâli, hareketi, ahlâkı.
İnsanın tutmuş olduğu mânevi yol. |
| SİRET-İ HASENE: | Güzel ve iyi ahlâk. |
| SİRET-ÜN NEBİ: | Siyer-i Nebi veya Siret-i Nebi de denir. (Bak: İlm-i hadis, Siyer-i Nebi) |
| İçerisinde 'SİRE' geçenler |
|---|
| ADEM-İ BASİRET: | Basiretsizlik, görüşsüzlük. |
| ASİRE: | Üzerine bir yıl geçtiği hâlde hâmile olmayan dişi deve. |
| ASİRE: | (C.: Asirât) Hayvanın ayağının arasına takılan köstek. |
| ASÎRE: | Cibre, posa. |
| BASİRET: | Hakikatı kalbiyle hissedip anlama. Kalbde eşyanın hakikatlarını bilen kuvve-i kudsiyye. Ferâset. İm'ân-ı dikkat. * İbret alınacak hidâyet sebepleri. Beyyine. Hüccet. * Bir evin iki tarafının arası. * Yer üstündeki kan. (Bak: Süveydâ-i kalb) |
| BASİRET-İ KALB: | Gönül uyanıklığı. Kalb basireti. |
| BASİRET-KÂR: | f. Basiretli, ferâsetli, önceden gören. |
| BASİRET-KÂRÎ: | Basiretlilik, önceden görmeklik. |
| EDVİYE-İ MÜESSİRE: | Te'sirli ilaçlar. |
| EKASİRE: | (Kisrâ. C.) Kisralar, şahlar. Eski Acem padişahları. |
| ENVA'-I KESİRE: | Çok çeşitler, çok neviler. |
| ESİRE: | Seçkin, güzide. * İlim bakiyyesi. |
| EYADİ-İ KESİRE: | Çok eller. Çok sebebler. |
| GASÎRE: | Cemaat, topluluk. |
| HANASİRE: | Hıyânet ehli, hâinler. |
| HÂSİREN: | Ziyana uğrayarak, zarar gördüğü halde. |
| İHTİMALAT-I KESİRE: | Pek çok ihtimaller. |
| KASİRE: | Evinde hapsedilip dışarı çıkartılmayan kadın. |
| KAYASİRE: | (Kayser. C.) Kayserler. Eski Bizans ve Roma İmparatorlarının lâkapları. |
| MESİRE: | Seyredilecek, gezilecek yer. Tenezzüh ve gezme yeri. * Seyir. |
| MESİREGÂH: | f. Seyir yeri. Seyrangâh. |
| MEŞAGİL-İ KESÎRE: | Aşırı meşguliyetler. |
| MÜNKESİREN: | Kırgınlıkla. * Kırık olarak. Münkesir tarzda. |
| MÜSİRE: | Çift öküzü. |
| NESİRE: | Kuyu toprağı. |
| SEMASİRE: | (Simsar. C.) Simsarlar, komisyoncular, tellâllar. |
| SİRET: | Bir kimsenin içi, hâli, hareketi, ahlâkı. * İnsanın tutmuş olduğu mânevi yol. |
| SİRET-İ HASENE: | Güzel ve iyi ahlâk. |
| SİRET-ÜN NEBİ: | Siyer-i Nebi veya Siret-i Nebi de denir. (Bak: İlm-i hadis, Siyer-i Nebi) |
| TEFSİRE: | Hastaların bevlini koyacak şişe. Sidik kabı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| SİRET : | Bir kimsenin içi, hâli, hareketi, ahlâkı. * İnsanın tutmuş olduğu mânevi yol. |
| SİR : | f. Tok, kanmış, doymuş. * Sarımsak. |
| Sİ : | f. Otuz. |