Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SİSA: | (C.: Sıyas-Sıyasâ) Köşk. Kale. Sığınacak yer. Çulha mekiği. Horoz mahmuzu. Sığır boynuzu. |
| SİSA': | (C.: Seyâsi) Davar arkası. Omuz başı. |
| İçerisinde 'SİSA' geçenler | |
| HARBESİSA: | "Şey" mânasına kullanılan bir isimdir. |
| HASİSA: | Bir şeye mahsus hal. Kendine mahsus olup başkasında bulunmayan keyfiyet, karakter. |
| HISSÎSA: | Bir kimseye, bir şeye mahsus olan hâl. |
| KASİSA: | (C.: Kasis) Devecilerin, azıklarını ve elbiselerini yüklettikleri deve. * Bir ot. |
| KESİSA: | Avcıların tuzağı. |
| MÜTECESSİSÂNE: | f. Gizli şeyleri öğrenmeğe çalışarak. Merakla. Mütecessis bir tarzda. |
| MÜTEHASSİSÂNE: | f. Duygulanarak, hislenerek. |
| SİSA': | (C.: Seyâsi) Davar arkası. * Omuz başı. |
| TAHSİSAT: | Bir kimse veya bir daire için ayrılmış para veya mal. |
| TAHSİSAT-I MESTURE: | (Bak: Mesture) |
| TE'SİSAT: | (Te'sis. C.) Te'sisler, kuruluşlar. Kurulup temelleştirilen şeyler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SİSA' : | (C.: Seyâsi) Davar arkası. * Omuz başı. |
| Sİ : | f. Otuz. |