| Kelime | Anlam |
|---|
| SİTAN: | (-istan) f. Mekân adı yapmağa yarayan ek. Meselâ: Gül-sitan $ : (Gül-istan) Gül bahçesi, güllük. |
| SİTAN: | f. Alan, alıcı. Can-sitan $ : Can alan. |
| SİTAN (-): | Alan, alıcı. Can-sitan $: Can alan. (-istan) f. Mekân adı yapmağa yarayan ek. Meselâ: Gül-sitan (Gül-istan) Gül bahçesi, güllük. |
| İçerisinde 'SİTAN' geçenler |
|---|
| ÂSİTAN: | f. Kapı eşiği. * Dergâh. * Tekke. |
| CAN-SİTAN: | f. Can çıkarıcı, ruh alıcı. İnsana bela olan. Güzel. |
| CİHAN-SİTAN: | f. Cihanı zapteden. Padişah, hükümdar. |
| DÂSİTÂN: | (Dâstân) f. Destan, sergüzeşt. Geçmiş hâdiseleri anlatan nesir veya nazım halinde yazı. * Şöhret. |
| DÂSİTÂNE-İ AŞK: | Aşk hikâyesi ve destanı. |
| DİL-SİTAN: | f. Gönül alan. |
| GÎTÎ-SİTAN: | f. Dünyayı zapteden, cihangir. |
| GÜLSİTAN: | (Bak: Gülistan) |
| NEYSİTAN: | f. Sazlık, kamışlık. |
| SİTAN (-): | Alan, alıcı. Can-sitan $: Can alan. (-istan) f. Mekân adı yapmağa yarayan ek. Meselâ: Gül-sitan (Gül-istan) Gül bahçesi, güllük. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| SİTAN (-) : | Alan, alıcı. Can-sitan $: Can alan. (-istan) f. Mekân adı yapmağa yarayan ek. Meselâ: Gül-sitan (Gül-istan) Gül bahçesi, güllük. |
| SİTA' : | Deve boynunda uzunluğuna olan alâmet. * Ev direği. |
| SÎT : | Çatırtı, patırtı, gürültü. * Ün, şöhret, nam. |
| Sİ : | f. Otuz. |