Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SİYAK: | Söz gelişi, ifade tarzı. Üslub, tarz, yol. Sürmek, sevk. Ruhun çıkması. |
| SİYAK-I KELÂM: | Sözün gelişi, sevkediliş. |
| SİYAK VE SİBAKA MÜLÂYEMET: | Sözün evveline güzel bir netice, sonrasına iyi bir başlangıç olması. |
| SİYAKAT: | Binek hayvanını arkasından sürme. |
| İçerisinde 'SİYAK' geçenler | |
| İNSİYAK: | Mânen sevk olunma. İlâhi ve mânevi sevk. Gönderilmek, bir kuvvetin te'siriyle çekilip gitmek. Ardı sıra gitmek. |
| İNSİYAKÎ: | İnsiyak ile alâkalı. İnsiyak, İlâhî sevk ve his ile alâkadar. |
| SİBAK U SİYAK: | Sözün gelişi. Sözün (öncesinin sonraya olan) uygunluğu. |
| SİYAK-I KELÂM: | Sözün gelişi, sevkediliş. |
| SİYAK VE SİBAKA MÜLÂYEMET: | Sözün evveline güzel bir netice, sonrasına iyi bir başlangıç olması. |
| SİYAKAT: | Binek hayvanını arkasından sürme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SİYAK-I KELÂM : | Sözün gelişi, sevkediliş. |
| SİYA' : | Samanlı balçık. |
| Sİ : | f. Otuz. |