| Kelime | Anlam |
|---|
| SİYYE: | Yay başı. |
| İçerisinde 'SİYYE' geçenler |
|---|
| ADEM-İ ABESİYYET: | Abes olmayış. Faydasız ve boş olmamak. |
| CÜLUSİYYE: | Taht'a çıkan hükümdarlar veya padişâhlar için yazılmış yazı veya söylenmiş şiir. * Hükümdarın tahta çıktığı ilk gün verdiği bahşiş. |
| EKSİYYE: | f. Boza. |
| ESASİYYE: | Asılla temelle alâkalı. Esasa ait ve müteallik. |
| GAVSİYYET: | Evliyaullahın başı olmak. Velâyet mertebelerinden yüksek bir makam sahibi olmak. (Bak: Aktab) |
| HÂLİSİYYET: | Doğruluk, hâlislik, hilesizlik. |
| HASİYYET: | (Hassiyet) Hususi fayda, kuvvet ve menfaat, tesir, keyfiyet. |
| HAYAT-I HUSUSİYYE: | Hususi hayat, özel hayat. Şahsa ait hayat. |
| HUKUK-U SİYÂSİYYE: | Siyasi haklar. Memleket idâresini ve halkın hakkını tanıyan hükümlerin tamamı. |
| HULUSİYYET: | Hâlislik. Samimi dostluk. |
| İHSASİYYE: | Tecrübeden ve hissedilenden gayrısını kabul etmeyen. Hissiyyun ve maddiyyun fırkasından olanlar. İmansızlık. Dinsizlik. |
| KÜTÜB-Ü SİTTE-İ HADİSİYYE: | Hadise dair altı Kitab. Bu eserler en çok tetkik edilmiş, en sahih, en doğru ve mu'teber hadis kitablarıdır.1- Sahih-i Buhâri. Müellifi: Hâfız Ebu Abdullah Muhammed İbn-i Câfii-i Buharî'dir. Sahih hadisleri tesbit için İslâm ilim merkezlerini dolaşmış, hadis âlimlerinden istifade etmiştir. Cumhurun telâkkisine göre Kur'an-ı Kerim'den sonra en sahih kitab ve ilim menbaıdır. Hicri 256'da vefat etmiş olup bu mezkur kitabında 7395 adet hadis nakletmiştir.2- Sahih-i Müslim. Müellifi: İmam-ı Müslim bin El-Haccac. (Hi: 204-261) Kitab-üs-sahihini yüzbin hadisten seçmiş ve onbeş senede vücuda getirmiştir. Mezkûr eserinde 2775 hadis nakletmiştir.3- İbn-u Mâce (Sünen-i İbn-i Mâce). Müellifi: Ebu Abdullah Muhammed Yezidi Kazvinî'dir. Vefatı: Hicri 273 senesidir.4- Ebu Dâvud (Sünen-i Ebu Dâvud 4800 hadisi muhtevidir) Müellifi : Ebu Davud Süleyman Es-Sicistânî'dir. Hicri 275'e kadar yaşamıştır. Câmi-üs-Sünen isimli kitabı meşhurdur. 500 bin hadis hıfzetmiştir. İslâm hukukçuları arasında çok mühim yeri vardır.5- Tirmizî: (Sünen-i Tirmizî). Müellifi: Hâfız Ebu İsa et-Tirmizî olup, hicri 275 de vefat etmiştir.6- Nesaî: (Sünen-i Nesaî) Müctebâ da denir. Müellifi Hâfız Ebu Nesaî olup Hicri 303 tarihine kadar yaşamıştır.Buharî ile Müslim Hadis Kitablarına: "Sahihân"; diğer dört Hadis kitabına da: "Sünen" tabir edilir. |
| LASİYYEMA: | Bâhusus. Hususan. Buna gelince. Herşeyden ziyade. Ençok. |
| LÜSUSİYYET: | Hırsızlık yapma, sirkat. |
| MAANÎ-İ KUDSİYYE: | Kudsi mânâlar. |
| MA'SİYYET: | İtaatsizlik, günah, isyan.(Mâsiyetin mâhiyetinde, bilhassa devam ederse, küfür tohumu vardır. Çünki, o mâsiyete devam eden ülfet peyda eder. Sonra ona âşık ve mübtelâ olur. Terkine imkân bulamıyacak dereceye gelir. Sonra o mâsiyetinin ikaba mucib olmadığını temenniye başlar. Bu hal böylece devam ettikçe küfür tohumu yeşillenmeye başlar. En nihâyet, gerek ikabı ve gerek dâr-ül-ikabı inkâra sebeb olur.Ve keza, mâsiyete terettüp eden hacâletten dolayı, o mâsiyetin mâsiyet olmadığını iddia etmekle o mâsiyete muttali olan melekleri bile inkâr eder. Hattâ şiddet-i hacâletten yevm-i hesabın gelmiyeceğini temenni eder.Şayet yevm-i hesabı nefyeden ednâ bir vehmi bulursa, o vehmi kocaman bir bürhan addeder. En nihayet nedâmet edip terketmiyenlerin kalbi küsufa tutulur, mahvolur gider. El-iyazü Billâh! M.N.) |
| MIKNATISİYYET: | Mıknatıs kuvveti ve hassası. |
| NAMUSİYYE: | Yatan kimselerin başkaları tarafından görülmemeleri için, yatağın etrafına çekilen perde. |
| NASİYYE: | Nass oluş. Kat'ilik, şüphesizlik, kesinlik. (Bak: Nass) |
| NESYEN MENSİYYEN: | Tamamıyla unutulmuş, tamamen hatırdan çıkmış. |
| TAHLİSİYYE: | Can kurtaran. |
| ZAMAİR-İ ŞAHSİYYE: | Şahıs zamirleri. " Ben, sen, o" gibi isim yerine geçen kelimeler. (Bak: Şahıs zamiri) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| SİYY : | Arz-ı Arabdan bir yer. * Çöl, sahra. * Benzer, misil. |
| SİYA' : | Samanlı balçık. |
| Sİ : | f. Otuz. |