Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAÂDET-MENDÎ: | f. Mutluluk, bahtiyarlık. |
| İçerisinde 'SAÂDET-MENDÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'SAÂDET-MENDÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAÂDET-MEND : | f. Bahtiyar, mutlu. Saâdet bulmuş olan. |
| SAÂDET-MEÂB : | f. Saâdet sâhibi. Saâdet bulan. |
| SAÂDET-İ DÂREYN : | İki cihan saadeti, dünya ve âhiret saadeti. |
| SAÂDET : | Mes'ud oluş. Talihi iyi olmak. Mutluluk. Said olmak. Allah'ın rızasına ermiş olmak. Her istediğine kavuşmuş olmak. |
| SAADE : | Yokuş başı. |
| SAAB : | Zor, güç, çetin. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |