Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAİM: | (Savm. dan) Oruçlu, oruç tutan. |
| SAİME: | Çayıra başı boş olarak salıverilen hayvan. |
| SAİMÎN: | (Sâim. C.) Oruç tutan kimseler. |
| İçerisinde 'SAİM' geçenler | |
| NESAİM: | (Nesim. C.) Hafif ve lâtif rüzgârlar. |
| SAİME: | Çayıra başı boş olarak salıverilen hayvan. |
| SAİMÎN: | (Sâim. C.) Oruç tutan kimseler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAİME : | Çayıra başı boş olarak salıverilen hayvan. |
| SAİ : | Çalışan. * Devletçe posta idaresinin kurulmasından evvel mektup ve emanet götürüp getiren kimseler. * Bir yere vâli olan. * Cemaat başı. * Yan yan giden. * Hızlı yürüyen. * Koğuculuk yapan. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |