Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAİR: | Seyreden, harekette olan. Bir şeyden geri kalan. Maadâ. Geçen, dolaşan. Yolcu. Seyyar. Başkası, diğeri. |
| İçerisinde 'SAİR' geçenler | |
| BASAİR: | (Basiret. C.) Basiretler. İbretli görüşler. Deliller. İbretler. Hüccet ve bürhanlar. Gözler. * Kalb duyguları. |
| MESAİR: | (Mis'ar. C.) Ateşi karıştırmağa yarıyan demirler. |
| MİLEL-İ SÂİRE: | Başka, diğer milletler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAİ : | Çalışan. * Devletçe posta idaresinin kurulmasından evvel mektup ve emanet götürüp getiren kimseler. * Bir yere vâli olan. * Cemaat başı. * Yan yan giden. * Hızlı yürüyen. * Koğuculuk yapan. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |