Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
SABİR(E): Tahammül eden, sabreden, bekleyen. Zorluğa karşı göğüs geren, hâlinden şikâyet etmeyip acı ve sızıya katlanan. Belâ ve musibete karşı şikâyet etmeyip Allah'a (C.C.) şükreden.
SABİR: (C.: Sıber) Kefil.
Yağmursuz beyaz bulut.
SABİR: Altın ismi.
SABİRÎ: Bir çeşit ince giyim eşyası.
Bir cins hurma.
SABİRÎN (SÂBİRÛN): Sabredenler. (Bak: Sabr)
İçerisinde 'SABİR' geçenler
EBU SABİR: Tuz, milh.
FUKARA-YI SÂBİRÎN: Sabreden ve avuç açmayan fakirler.
MÜSABİR: Devam edici, devam eden.
SABİR(E): Tahammül eden, sabreden, bekleyen. Zorluğa karşı göğüs geren, hâlinden şikâyet etmeyip acı ve sızıya katlanan. Belâ ve musibete karşı şikâyet etmeyip Allah'a (C.C.) şükreden.
SABİRÎ: Bir çeşit ince giyim eşyası. * Bir cins hurma.
SABİRÎN (SÂBİRÛN): Sabredenler. (Bak: Sabr)
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
SABİR(E) : Tahammül eden, sabreden, bekleyen. Zorluğa karşı göğüs geren, hâlinden şikâyet etmeyip acı ve sızıya katlanan. Belâ ve musibete karşı şikâyet etmeyip Allah'a (C.C.) şükreden.
SABİ : Henüz süt emen çocuk. * Büluğ çağına gelmemiş olan çocuk. * Üç yaşını tamamlamayan erkek çocuk.
SAB' : Parmakla işaret etmek.
SA' : Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...