Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SABİTE: | Yerinde durur gibi olan yıldız. Yerinde durup hareket etmeyen herhangi bir şey. (Seyyare'nin zıddı) |
| İçerisinde 'SABİTE' geçenler | |
| A'YAN-I SÂBİTE: | Tas: İlm-i İlâhide eşyanın ezelden beri sâbit olan sûret ve hakikatları. Mevcudat-ı ilmiye. (Bak: Adem-i hâricî) |
| HAKİKAT-I SÂBİTE: | f. Sâbit, değişmez hakikat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SABİT : | Duran, yerinde durup hareket etmeyen. * Doğruluğu isbat edilmiş olan. |
| SABİ : | Henüz süt emen çocuk. * Büluğ çağına gelmemiş olan çocuk. * Üç yaşını tamamlamayan erkek çocuk. |
| SAB' : | Parmakla işaret etmek. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |