Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SABAH: | Gün doğmasına yakın vakitten, öğle vaktine kadar olan zaman. |
| SABAHAT: | Yüz güzelliği. Güzellik, hüsün ve cemâl. |
| SABAHAT-I SİMA: | Yüz güzelliği. |
| SABAHGÂH: | f. Sabah vakti. |
| İçerisinde 'SABAH' geçenler | |
| ALE-S-SABAH: | Erkenden, sabahın ilk saatlerinde. |
| SABAHAT: | Yüz güzelliği. Güzellik, hüsün ve cemâl. |
| SABAHAT-I SİMA: | Yüz güzelliği. |
| SABAHGÂH: | f. Sabah vakti. |
| TÂ-BE-SABAH: | Sabaha kadar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SABAHAT : | Yüz güzelliği. Güzellik, hüsün ve cemâl. |
| SABA : | Gün doğusundan esen hoş ve lâtif rüzgâr. |
| SAB' : | Parmakla işaret etmek. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |