Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAC: | Hint vilâyetinde yetişen siyah ve büyük cins bir ağaç. Geniş, yuvarlak libas. (Araplar giyerler) |
| SACE: | Hatıl ağacı. Altın ve gümüş ayarını astıkları ağaç. |
| SACİ': | Seci'li ve kafiyeli söz söyleyen, konuşan. Kasdedici, kasdeden. |
| SACİD: | Secde eden, Allah'ın (C.C.) huzurunda başını yere koyarak dua eden. Hâdis meâli: "Bir kulun Rabbine en yakın olduğu an: O'na secde ettiği zamandır." |
| SACİM: | (C: Secâm) Akıcı, akan, sâil. |
| SACİR: | Selin gelip su ile doldurduğu yer. |
| SACUR: | Köpeğin boynuna takılan tasma. |
| İçerisinde 'SAC' geçenler | |
| A'SAC: | Saçları alnı üzerine dökülmüş. |
| CÜSACİS: | Büyük deve. * Kılların veya otların sık ve çok olup birbirine karışması. |
| ENSAC: | (Nesc. C.) Nesicler. (Bak: Nesc) |
| İNTİSAC: | (Nesc. den) Doku peyda eylemek. Doku, nesic hâsıl olmak. * Mensucat gibi iki taraftan çizgili ve dokumalı olma. |
| MESACİD: | Mescidler. Namazgâhlar. Küçük namaz yerleri. |
| MÜSACELE: | Nöbetleşmek. |
| NESSAC: | Dokuyucu, dokuyan, çuhacı. |
| NİSACET: | Dokumacılık. |
| SACE: | Hatıl ağacı. * Altın ve gümüş ayarını astıkları ağaç. |
| SACİ': | Seci'li ve kafiyeli söz söyleyen, konuşan. * Kasdedici, kasdeden. |
| SACİD: | Secde eden, Allah'ın (C.C.) huzurunda başını yere koyarak dua eden. Hâdis meâli: "Bir kulun Rabbine en yakın olduğu an: O'na secde ettiği zamandır." |
| SACİM: | (C: Secâm) Akıcı, akan, sâil. |
| SACİR: | Selin gelip su ile doldurduğu yer. |
| SACUR: | Köpeğin boynuna takılan tasma. |
| TESACÜL: | Fahirlenmek gururlanmak, kibirlenmek, tefahur. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SACE : | Hatıl ağacı. * Altın ve gümüş ayarını astıkları ağaç. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |