Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFİHA: | (C.: Safayih) Yüzün derisi. Kapı tahtası. Kâğıdın bir tarafı. Yassı ve düz nesne. Enli kılıç. (Bu mânâya C: Sıfâh) |
| İçerisinde 'SAFİHA' geçenler | |
| İçerisinde 'SAFİHA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFİH : | Gökyüzü, semâ. * Yassı veya düz olan şey. |
| SAFİ : | Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz. * Bozuk olmayan. Hâlis. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |