| Kelime | Anlam |
|---|
| SAFİL: | Sefil olan, düşük ahlâklı ve karaktersiz. |
| SAFİL: | Tortu. |
| SAFİL: | Alçak yer. |
| SAFİLE: | Dip, alt taraf. Bir şeyin aşağısı. |
| SAFİLÎN: | Alçaklar, aşağılar, sefiller. Allah'tan (C.C.) uzak olanlar.
Aşağı taraflar. |
| SAFİLİYYET: | Alçaklık, aşağılık. |
| İçerisinde 'SAFİL' geçenler |
|---|
| ESAFİL: | (Esfel. C.) Esfeller. Sefâlet çekenler. Pek adi ve bayağı kimseler. Çok alçak olanlar. |
| ESFEL-İ SÂFİLÎN: | Sefillerin en sefili. Cehennem'in en aşağı tabakasındakiler. |
| ESFEL-İ SÂFİLÎN-İ HISSET: | Alçaklığın en aşağı derecesi. |
| SAFİLE: | Dip, alt taraf. Bir şeyin aşağısı. |
| SAFİLÎN: | Alçaklar, aşağılar, sefiller. Allah'tan (C.C.) uzak olanlar. * Aşağı taraflar. |
| SAFİLİYYET: | Alçaklık, aşağılık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| SAFİLE : | Dip, alt taraf. Bir şeyin aşağısı. |
| SAFİ : | Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz. * Bozuk olmayan. Hâlis. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |