Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFİN: | (C.: Sâfinât) Cins at. Üç ayağı üstünde durup dördüncü ayağının tırnağını yerde dikip duran at. |
| SAFİNE: | (C.: Sevâfin) Yel, rüzgâr, riyh. |
| İçerisinde 'SAFİN' geçenler | |
| SAFİNE: | (C.: Sevâfin) Yel, rüzgâr, riyh. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFİNE : | (C.: Sevâfin) Yel, rüzgâr, riyh. |
| SAFİ : | Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz. * Bozuk olmayan. Hâlis. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |