Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFİR: | (Sefir) Sefere çıkan. Elçi. Kâtib. |
| SAFİR: | Islık veya kuş sesi. İnce ve güzel ses Tecvidde: Harfin ıslık sesine benzemesidir. Bu vasıfta olan harfler: Ze, sin, sâd. |
| İçerisinde 'SAFİR' geçenler | |
| ASAFİR: | (Usfur. C.) Serçe kuşları. |
| MESAFİR: | (Mesfer. C.) Bir şeyin görülen tarafları. |
| MİSAFİR: | Seferde olan. (Bak: Müsafir-Mukim) |
| MÜSAFİR: | Seferde ve muharebede olan. Yola çıkmış olan, yolcu. Yoldan gelen, başkasının evine gelmiş olan. * Fık: Onsekiz fersahtan uzak olan yerlere giden. (Bak: Mukim, Seferî) |
| MÜSAFİRHÂNE: | f. Yolcu konağı, han, otel. * Misafir olarak geçen resmi kimselerin konaklıyacağı yer. * Mc: Dünya. |
| MÜSAFİRÎN: | (Müsafir. C.) (Sefer. den) Misafirler, konuklar. Yolcular. |
| MÜSAFİRPERVER: | f. Müsafire çok hürmet eden, müsafiri iyi ağırlayan, kıymet veren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFİ : | Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz. * Bozuk olmayan. Hâlis. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |