Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFİYY: | Temiz, pak. Hâlis, saf, katıksız. |
| SAFİYY-ÜD DİN: | Dini temiz. Dini pak. |
| SAFİYY-ÜL KALB: | Kalbi temiz. |
| İçerisinde 'SAFİYY' geçenler | |
| SAFİYY-ÜD DİN: | Dini temiz. Dini pak. |
| SAFİYY-ÜL KALB: | Kalbi temiz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFİYY-ÜD DİN : | Dini temiz. Dini pak. |
| SAFİYE : | Temiz, katışıksız, bozuk olmayan. * İçinde yapmacık ve uydurma bir şey, fazladan kelime ve kafiye bulunmayan söz. |
| SAFİ : | Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz. * Bozuk olmayan. Hâlis. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |