Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFA-CU: | (C.: Safacuyân) f. Rahat ve eğlence arıyan. |
| İçerisinde 'SAFA-CU' geçenler | |
| İçerisinde 'SAFA-CU' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFA-YI GÜLŞEN : | Gülşen safası. Gül bahçesi eğlencesi. |
| SAFA : | Gönül şenliği, eğlence. * Duru olmak, itmi'nan ve meserret üzere olmak. Temiz, sâfi olmak. * Hava açık ve ayaz olmak. * Mekke-i Mükerreme'de bir yerin ismi. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |