| Kelime | Anlam |
|---|
| SAFD: | Yağlamak.
Sağlamlaştırmak, muhkem etmek. |
| SAFDERUN: | f. Safi, içi temiz, kolay aldanabilen. |
| SAFDERUNAN: | (Safderun. C.) f. Kalbi temiz, içi saf olanlar. |
| SAFDERUNANE: | f. Kalbi safi olanlara ve kolay aldananlara yakışır surette. |
| SAFDİL: | f. Saf, ahmak, bön, kolay aldatılan kimse. |
| SAFDİLÂNE: | f. Bönlükle, saflıkla. Safdillikle. |
| İçerisinde 'SAFD' geçenler |
|---|
| SAFDERUN: | f. Safi, içi temiz, kolay aldanabilen. |
| SAFDERUNAN: | (Safderun. C.) f. Kalbi temiz, içi saf olanlar. |
| SAFDERUNANE: | f. Kalbi safi olanlara ve kolay aldananlara yakışır surette. |
| SAFDİL: | f. Saf, ahmak, bön, kolay aldatılan kimse. |
| SAFDİLÂNE: | f. Bönlükle, saflıkla. Safdillikle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| SAFDERUN : | f. Safi, içi temiz, kolay aldanabilen. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |