Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFFAT: | (Saff. C.) Saf olanlar, saf yapanlar. |
| SAFFAT SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 37. suresidir. Mekkîdir. |
| SAFFAT: | (C.: Sıfâ-Esfâ-Sufâ) Düz kaygan taş. |
| İçerisinde 'SAFFAT' geçenler | |
| SAFFAT SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 37. suresidir. Mekkîdir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFFAT SURESİ : | Kur'an-ı Kerim'in 37. suresidir. Mekkîdir. |
| SAFF : | Bir sıra dizilmiş şey, bir şeyi sıra ile uzun uzadıya dizmek. * Câmide cemâatın sırası. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |