Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFSATAPERDAZ: | f. Safsata kabilinden söz söyliyen adam. |
| İçerisinde 'SAFSATAPERDAZ' geçenler | |
| İçerisinde 'SAFSATAPERDAZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFSATA : | Hezeyan, yalan, uydurma. Zâhirde doğru, hakikatte yanlış ve yalan olan kıyas. (Bak: Dimağ) |
| SAFSAF : | (C.: Safâsıf) Yüksek düz yer. * Serçe kuşu. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |