Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAFVET-İ KALB: | Fikir ve niyetinde hiçbir garazı ve kötü gâyesi olmamak, temiz kalbli olmak. |
| İçerisinde 'SAFVET-İ KALB' geçenler | |
| İçerisinde 'SAFVET-İ KALB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAFVET-İ VİCDAN : | Vicdan saflığı. |
| SAFVET : | Sâfilik, temizlik, pâklık. Hâlislik. |
| SAFVE : | Hâlis ve seçkin. * Katı yüzlü merhametsiz kimse. |
| SAFVAN : | (Safvâ) Yumuşak, düz ve kaygan taş veya kaya parçası. * Çok soğuk ve açık olan gün. |
| SAF (SÂFİ) : | Katışıksız, berrâk, temiz. * Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |