Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAGIB (SAGBÂN): | Aç kimse. (Müe: Sagbâ) |
| İçerisinde 'SAGIB (SAGBÂN)' geçenler | |
| İçerisinde 'SAGIB (SAGBÂN)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAGİR(E) : | Küçük, ufak. Büluğa ermemiş çocuk. |
| SAGA : | (C.: Sayâg) Kuyumcu. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |