Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAHİH: | Fık: Rükünleri ve şartları tamam olan herhangi bir ibâdet ve muâmele. Hâlis, kusursuz, şüphesiz. Edb: Gerek söz bakımından ve gerek mânâca noksanları bulunmayan ifade. Gr: Kelimenin kök harfleri (Huruf-u asliye) : 1- Hemzeden; 2- İki aynı harf yanyana geldiği zaman, yalnız biri yazılıp üzeri şeddelenmekten; 3- Harf-i illet "vay-ye" ve bunlardan dönen "elif"den sâlim bulunursa kelime sahih olur. |
| SAHİH-İ MÜSLİM: | (Bak: Kütüb-ü sitte-i hadisiyye) |
| SAHİHAN: | Doğru olarak, cidden, hakikaten, gerçekten. |
| SAHİHAN: | Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim'in birlikte adı. |
| İçerisinde 'SAHİH' geçenler | |
| ARÂZİ-İ MEVKUFE-İ SAHİHA: | Huk: Arâzi-i memlükeden şartlarına uygun olarak vakfolunan yerler. |
| CEDDE-İ SAHİHA: | Babanın anası, babaanne. |
| CEM-İ SAHİH (SÂLİM): | Gr: Bu cemi yapıldığı zaman müfredinin şekli bozulmaz. İki türlüdür. Cem-i müzekker, Cem-i müennes. * Mat: Toplama. |
| EHADİS-İ SAHİHA: | (Bak: Hadis-i Sahih) |
| ESBAB-I SAHİHA: | Doğru ve sahih sebepler. |
| FİRAŞ-I SAHİH: | Fık: Nikâh ve mülk-i yemine müstenid bulunan istifraş. Mülk-i yemin, bir kimsenin temellükünde bulunan cariye demektir. Binaenaleyh bu iki şarta dayanan istifraştan, meydana gelecek çocuk, varis addolunur. Ancak, cariyeyi istifraşta husule gelen çocuğun kendisinden olduğunu müstefrişin söylemesi lâzım gelirdi. (O.T.D.S.) |
| HADÎS-İ SAHÎH: | Hakkında şüphe edilemiyen ve doğru senetlere ve râvilere isnad edilerek müsbet olarak kat'i bilinen hadis-i nebevidir. |
| HALVET-İ SAHİHA: | Karı-kocanın aralarında şer'î mâni bulunmaması halinde birleşmeleri. |
| İCARE-İ SAHİHA: | İn'ikad ve sıhhat şartlarını tamamen câmi' olan icaredir ki, şuyu'ı asilden ve şartı mufsidden hâli olmak üzere malum bir menfaatı, malum bir bedel mukabilinde temlik etmekten ibarettir. |
| NAKL-İ SAHİH: | Doğru, şüphesiz gelen haber nakli. |
| NİKÂH-I SAHİH: | Sıhhat şartlarını cami' olan nikâh. |
| SAHİH-İ MÜSLİM: | (Bak: Kütüb-ü sitte-i hadisiyye) |
| SAHİHAN: | Doğru olarak, cidden, hakikaten, gerçekten. |
| SAHİHAN: | Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim'in birlikte adı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAHİH-İ MÜSLİM : | (Bak: Kütüb-ü sitte-i hadisiyye) |
| SAHİ : | (Sehv. den) Hata işleyen. |
| SAHA' : | (Bak: Sehâ) |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |