Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAHİL: | Deniz, göl veya akarsu kenarı. Kıyı, yalı. |
| SAHİL: | Kişneyen. Kişneyici. |
| SAHİL: | At kişnemesi. |
| SAHİLHANE: | f. Yalı evi. |
| SAHİLNİŞİN: | f. Sâhilde oturan. |
| SAHİLRESİDE: | f. Sâhile varmış, kıyıya ulaşmış. |
| SAHİLSARAY: | Deniz kenarındaki kâşâne, büyük yalı. |
| İçerisinde 'SAHİL' geçenler | |
| MÜSAHİL: | Müsâhele eden. İşi sıkı tutmayıp gevşeklik gösteren. |
| MÜTESAHİL: | (C.: Mütesahilîn) Yumuşak davranan, iyi muâmelede bulunan. |
| MÜTESAHİLÎN: | (Mütesahil. C.) Yumuşak davrananlar, sükunetli ve iyi muâmele edenler. |
| SAHİLHANE: | f. Yalı evi. |
| SAHİLNİŞİN: | f. Sâhilde oturan. |
| SAHİLRESİDE: | f. Sâhile varmış, kıyıya ulaşmış. |
| SAHİLSARAY: | Deniz kenarındaki kâşâne, büyük yalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAHİLHANE : | f. Yalı evi. |
| SAHİ : | (Sehv. den) Hata işleyen. |
| SAHA' : | (Bak: Sehâ) |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |