Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAHİMET: | Kin, çekememezlik. Hased. |
| İçerisinde 'SAHİMET' geçenler | |
| İçerisinde 'SAHİMET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAHİME : | Zayıf dişi deve. |
| SAHİ : | (Sehv. den) Hata işleyen. |
| SAHA' : | (Bak: Sehâ) |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |