Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
SAHİR: (Seher. den) Uykusuz kalan. Uyuyamayan.
SAHİR: Maskaralık eden, maskara eden.
SAHİR: Büyücü, büyü yapan, sihir yapan.
SAHİRÂNE: f. Büyülercesine olan. Büyüleyici gibi.
SAHİRE: Yer yüzü, arz.
Kıyamet günü, Cenab-ı Hakk'ın haşir meydanı için tecrid edeceği Arz-ı Beyza.
Aslâ insan ve hayvan ayak basmadık yer yüzü. Çöl.
Cehennem.
SAHİRE: Büyücü kadın.
SAHİRE: İçine kızmış taş koyup kaynatılan ve üstüne yağ döküp içilen süt.
SAHİR-PİŞE: f. Sihirbazlığı meslek edinmiş olan.
İçerisinde 'SAHİR' geçenler
SAHİRÂNE: f. Büyülercesine olan. Büyüleyici gibi.
SAHİRE: Yer yüzü, arz. * Kıyamet günü, Cenab-ı Hakk'ın haşir meydanı için tecrid edeceği Arz-ı Beyza. * Aslâ insan ve hayvan ayak basmadık yer yüzü. Çöl. * Cehennem.
SAHİRE: Büyücü kadın.
SAHİRE: İçine kızmış taş koyup kaynatılan ve üstüne yağ döküp içilen süt.
SAHİR-PİŞE: f. Sihirbazlığı meslek edinmiş olan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
SAHİRÂNE : f. Büyülercesine olan. Büyüleyici gibi.
SAHİ : (Sehv. den) Hata işleyen.
SAHA' : (Bak: Sehâ)
SA' : Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...