Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAHHAF: | (Sahf. dan) Eski kitap alıp satan kimse. |
| İçerisinde 'SAHHAF' geçenler | |
| MUSAHHAF: | Yanlışlıkla değiştirilmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAHHA : | Kulakları sağır eden şiddetli bağırış ve çığlık. |
| SAHH : | (Sıhhat. den) Eskiden resmi yazılara konulan ve "doğrudur, yanlışsızdır" mânasına gelen bir işâretti. |
| SAHA' : | (Bak: Sehâ) |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |