Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAHV(E): | Ayılma, ayıklık, aklı başında olmak. Hastanın iyileşmesi. Tas: Kendinden geçme hâlinin sona ermesi, his âlemine tekrar dönmek. Uyanıklık. |
| SAHV: | Ateş ve ocaktan kül çıkarmak. |
| SAHVA': | (C.: Sehâvât) Yumuşak, geniş, bol yer. |
| SAHVE: | En yüksek dağ. Atın sırtı, eğer konulan yeri. Su menbaı. |
| İçerisinde 'SAHV' geçenler | |
| HÂL-İ SAHV: | Arızi veya dâimi sebeplerle, şuurunu kaybetmiş bir kimsenin, muvakkaten şuurunun yerine gelmesi hâli. |
| SAHV(E): | Ayılma, ayıklık, aklı başında olmak. * Hastanın iyileşmesi. * Tas: Kendinden geçme hâlinin sona ermesi, his âlemine tekrar dönmek. * Uyanıklık. |
| SAHVA': | (C.: Sehâvât) Yumuşak, geniş, bol yer. |
| SAHVE: | En yüksek dağ. * Atın sırtı, eğer konulan yeri. * Su menbaı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAHV(E) : | Ayılma, ayıklık, aklı başında olmak. * Hastanın iyileşmesi. * Tas: Kendinden geçme hâlinin sona ermesi, his âlemine tekrar dönmek. * Uyanıklık. |
| SAHA' : | (Bak: Sehâ) |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |